Jer'omin Aleksei Grigorjevič
| Aleksei Grigorjevič Jer'omin | |
|---|---|
| |
| Sündundpäiv | 17. keväz'kud 1919 |
| Sündundsija | |
| Kolendpäiv | 12. kezakud 1998 (79 лет) или 11. kezakud 1998 (79 лет) |
| Kolendsija | |
| Ma | |
| Žanr | londuzkuva, žanrkuva |
| Openduz' | Repinan nimel institut |
| Stil' | Realizm |
| Pauklahjad | |
Aleksei Grigorjevič Jer'omin (ven.: Алексей Григорьевич Ерёмин, angl.: Alexei Eremin; 17. keväz'kud 1919, Velikaja Guba[d], Velikogubskan küläkund[d] — 12. kezakud 1998 или 11. kezakud 1998, Piter) — sovetskii taidehkuvanik.
RSFSRan rahvahaline pirdai (1978). Piterin pirdajiden sebran ühtnik (vodehesai 1992 — RSFSRan pirdajiden nevondišton Piterin organizacijan)[1].
Elostarin
Om sündunu 17. keväz'kud vodel 1919 Karjalan Zaonežjan rajonan Velikaja Guba-küläs (erasiš lähtkiš — Uglevščina-küläs)[2]. Pirdajan tatoi Grigorii Ivanovič radoi pusepin, mamoi Anastasia Andrejevna kazvati lapsid da oli kodielomišton holitai. Vodel 1930 Jer'omin mamanke ajoi Piterihe tatannoks, kudamb radoi sigä parketan kohendusen da panendan radoil. Openzihe Smol'ninan rajonan školas № 113, kus zavodi kävuda pirdandsebraha, miččen ohjandajan oli pirdandan opendai Vasilii Ivanovič Smirnov, Taidehakademijan pästnik. Vodel 1934 Jer'omin ühtni lapsiden parahiman kuvan lidnalaižehe konkursaha. Vot kut hän iče kirjuti sen polhe muštlosiš:
"Gogol'an "Šinel'"-kirjuteks kuvas minä sain ezmäižen premijan. Premijan norile londuzkuvan pirdajile, vestajile, muzikantoile da runoilijoile lahjoičiba Filarmonijan Sures zalas. Prezidiumas oliba S. Kirov da I. Brodskii. Mindai kuctihe scenale, andoiba kät, lahjoičiba et'udnikan, voimujuiden kogomusen, kirjad.
Siloi meile, prihaižile, oli melentartušt Brodskii. Todesine, tetab pirdai pit'kiden kidžerhibusidenke. Konz lopihe kerag, mö varastim händast ezizalas. Sobinus bohataha nahkasižehe pövuhu, hän oli völ sur'kulu da sabustamatoi. Mö astuim hänen jäl'ghe, vähähk jänuded taganapäi, ani hänen faterahasai nügüd'aigaižel Taideh-avoirdal da kacuim hänehe, kuti čudoho.
Ezmäižed voimujud — premialižed — segoitin vedel, ezmäi ei tulend. Sidä jäl'ghe kerosinal. Pirdin dedad fotokuvadme. Tat riputi modkuvan seinale da ozuteli sidä adivoile arvostusenke"[3].
Vodel 1935 Jer'ominad ottihe Ühthižvenälaižen taidehakademian Keskmäižehe taidehškolaha, miččes hän openzihe vodehesai 1939[4]. Vodel 1939 händast ottihe službale Rusttaha Armijaha, mittušt hän mäneti kursantan Tbilisi-lidnas. Sigä vodel 1940 ezmäižen kerdan ühtni Zakavkazan voinümbruzkundan pirdajiden ozutelusehe. Voinan vastsi Päivlaskman frontan bronetankovijoiš voiskvägiš. Jäl'ghe ranitust vodel 1942 vojui Voronežan frontal tankvzvodan pämehen. Vozil 1943—1944 vojui toižel, koumandel, nelländel Ukrainan frontoil jügedoiden IS-tankoiden rotan pämehen. Jäl'ghe kovad ranitust vodel 1944 invalidnostin mödhe oli demobiliziruidud gvardijan vanhemb leitenant, tankrotan pämez' voinnimes. Om pauklahjoitud "Rusked Znam" da "Rusked Tähthaine" ordenoil, medalil.
Vodel 1945 päzui opendamhas Piterin taidehen, vestatusen da arhitekturan I. E. Repinan institutan londuzkuvan tedokundale. Openzihe Boris Fogel'al, Sem'on Abugoval, Aleksandr Debleral, Aleksandr Zaiceval, Boris Iogansonal[5]. Vodel 1947 oti mehele I. M. Baldinad, kudambanke eli ühtes enamba pol't voz'sadad. Vodel 1948 heiden kanzas sündui Natalia-tütär, kudamb möhemba lopi I. E. Repinan nimel institutan da tegihe, kut i hänen vanhembad, pirdajaks. Openduses B. V. Iogansonan pirdajan pajas Jer'omin muštli:
"Jäl'ghe tošt kursad üläopenikad jatksiba opendust personaližiš pirdajiden pajoiš, miččid ohjanziba päprofessorad. Kaikid suremb heiden keskes, voib sanuda, oli B. V. Ioganson. Hän eli Moskvas. Tuleskeli harvoin. No, konz hän tuleskeli, zavodihe praznik, mittušt varastiba, da varaižiba.
B. V. Ioganson om artistine person, mez', kudamba om sur' mel'düvuz'. Hän ališti. Hän navedi nähta čududelust da ihastust. Pajaha tuleskeli vauktas krahmalidud paidas, praznikaline. Kerdalaz tegihe hil'l'. Ezmäks kaikid proidib, kacub. Tuleb, kärden paidan hijamad. Pakičeb: "Anda-ške palitran! Ei, olgat hüväd, heitkat nece!" — ozutab kingitadud mujuile. "Naturščica — čoma neižne. Kackat hänehe da kanghale. Kerthuded da kodimanzikaine! Hibj loštab! A midä tö? Seiškat da kackat. Zavodida pidab säraidusenke, toižin — algat kostkoi kangast. Ezmäi el'gekat mujuid. Kut muzikant ladib vändimen edel vändod, muga pirdajale pidab ladida palitrad".
Mujud lujas navedi. Čas-aigad radab palitranke. I näged, miše hänele om se mel'he. Sidä jäl'ghe otab levedan sugasižen kistižen. Lähteb, segoitab mujun, kactes modelihe, pigai tuleb kanghannoks da kuverdal-se suril läipil pirdab kaikid jügedemban tahon — rindan. Vauvaz, perlamutrine, ühtenzoittes sel'ktad mujud jo kanghal. Da ozutab sinei ičeze personališt kangast tuhlakon da pimedan laudan-vuiččeks. A "metr", ottud mahton mödhe, vahvištoitab fonan heledust da vauvast rindal, i sinä el'gendad, mitte om todesine mujuiden rindatuz da kut pidab edemba tehta radon. B. Ioganson mahtoi libutada henged, mahtoi sanoita todenzoitta, miše londuzkuva — om ihastuz da čudo. Hänen urokan jäl'ghe ičeleze tahtoiše sada mugošt mastarust…[3]".
Vodel 1951 Jer'omin lopi institutan B. V. Iogansonan pajadme londuzkuvan pirdajan kvalifikacijan mödhe. Diplomrad — istoriline kuva "Lenin Sibirin hädandas"[6]. Institutan jäl'ghe oli oigetud Novosibirskan pirdajiden sebraha, miččes oli vodehesai 1953. Ühtni ozutelusihe, pirdi Moskvan Uhthižsojuzižen küläelomišton ozutelusen täht kuviden serijan.
Konz pörzihe Piterihe ühtni Piterin pirdajiden sebran sädai- da kundaližehe radoho, miččen ühtnikaks tegihe vodel 1953. Valičihe londuzkuvan sekcijan ohjandajaks, Piterin pirdajiden sebran ohjanduzkundan ühtnikaks, RSFSRan pirdajiden sebran ohjanduzkundan ühtnikaks. Kaiken aigan ühtni ozutelusihe vodelpäi 1951. Pirdi žanrovijad da istoriližed kuvad, modkuvad, londuzkuvad, et'udad naturaspäi. Jer'ominan sädairadon pätem om venälaižen Pohjoižen da Zaonežjan londuz da mehed. Hänen lahjavuden arvostelijad nimitiba pirdajad "Venän Pohjoižen Van-Gogaks"[7], homaites pohjoižen londuzkuviden pirdamižes mujuiden loštandad da jonoiden likundad. Londuzkuvan stilistik om ičeladuine, sirdihe mahtospäi, mitte om lähen L. V. Turžanskovan mahtole, levedaha pirdamižehe da čomituden vahvištoitusehe. Ičeze sädairadon lähtkiš Jer'omin kirjuti:
"Plastov lugi kaiken mirun parahimaks sijaks ičeze Prisloniha-küläd. A minä Zaonežjata — en ole ni mez' , ni pirdai. Meiden Kodima — om sur' ma, no oma röunad, miččiden edes sinai om enamb velguzid, mi toižiden. Vägen se heile andab. A pirdajale — eläban vajehtomatoman rižan, mitte ei anda kelastada.
Minä ajelemoi Zaonežjaha kezal, sügüzel, tal'vel da kevädel. Sigä minä olen sündunu. Sigä om pandud maha minun ezitatad. Sigä elädas minun heimolaižed da sebranikad. Ku hätken en voin tulda Jandom-järvele, tegemoi kuti läžui. A pördamoiš norištunu.
Rahvahaz sigä om lujas čoma. Amuižiden novgorodlaižiden jäl'genikad. Irdpolespäi oma jogapäiväližed, no lovkad, naperad da rohktad, ripmatomuded tabadme. Tataran da pomeščikan velgaspäi päzuiba. A miččed mastarid! Mail'man tetab Preobraženijan Gospodn'an jumalanpert' Kiži-sarel — om čaptud pusepiden artelil. Mastarid oli ei sa lugeda. Ozutesikš, minun dedoi tatan polespäi — rusttan pun mastar' — pani parketan Tal'vdvorcas. Toižel dedal — vestai karjalan koivudme — oliba Londonan da Parižin medalid. I nügüd' sädaimehid om äi. Naku otta Žen'a Zaicevad (hän "Änižen lem'"-kuval ištub eziplanal). Jogahižes motoras el'gendab. Ku mitte-ni hubin radaškandeb — kucu Žen'ad, kaiken kohendab. Kuldaižed käded oma!
Londusen polhe minä olen vaitti. Sid' sanad oma vägetomad. Paremba, kut opendab muštatiž, ühten kerdan nägištada, mi seičeme kerdad kulištada. A midä? Ajagat Zaonežjaha da iče nägištat, miše minä olen oiged. Ed žall'oičegoi! Ken oli adivoiš minunno kerdan, kaks', koume, uništadas tulda völ. Eriližid sättui oloid en toivota. kaiken pidab tehta ečeleze. Ičeleze sada kalad, pil'd'a da haugoda haugoid, vaumita longed, toda vet, lämbitada kül'betin, da sömtavaroihe erašti pidab kävelta Velikaja Guba-külähä — venehel linneb nel'l' kilometrad da mecadme severz'-žo. No om siš rezon. Mikš mindai ei ole sädaikezapertiš? Sigä kaik om vaumiž — ni holid, ni kobuid. А ned-se i abutadas paremba nägištada, a ei kacta čurakacegel. Niidenke sinä oled lähemba ristituidennoks, lähemba tozielonnoks…[3]".
Kirjutesiden keskes, miččiden pirdai om Aleksei Jer'omin, oma "Sibirin taigamecas"[8] (1954), "Mecnikad"[9], "Jogirand" (molembad vodel 1956), "Mecančapajad"[10], "Pohjoine pristan'"[11] (molembad vodel 1957), "Keväz' Zaonežjas", "Pohjoine"[12] (molembad vodel 1958), "Velikaja Guba-küläs"[13], "Geologi"[14], "Korbjärvi", "Kiži"[15] (kaik vodel 1960), "Kalanikoiden külä", "Homendez", "Verhovjas"[16] (kaik vodel 1961), "Zainežjas", "Meiden kangazkodad"[17] (molembad vodel 1962), ven.: "Онежане", "Änikoičeb tomič"[18] (molembad vodel 1963), "Homendez Karjalas", "Änižel"[19][20], "Vauged ö", "Sügüz'päiv"[21], "Änižel"[22] (kaik vodel 1964), "Pohjoine pristan'", "Leninannoks", "Pohjoine keväz'"[23] (kaik vodel 1967), "Maman maletused"[24], "Änižen lem'"[25] (molembad vodel 1969), "Varvaran jumalanpert' Jandonjärvel"[26], "Sügüz'päiv (molembad vodel 1970), "V. Komissarihinan modkuva, pusepin-endištajan"[27] (1971), "Motorist Žen'a Zaicev"[28], "Kül'betid lämbitadas"[29] (molembad vodel 1972), "Reduku" (1974), Zaonežjan mastar' Timofei Gerasimovič", "Tatad da poigad", Traktorist A. Baikov L'oša-poiganke", "Pert' Pagastal"[30] (kaik vodel 1976), "Zainežje. 9. semendkud" (1977)[31], "Keväz'" (1978), Sizar meiden", "Om voin", "Sügüz'pajo"[32] (kaik vodel 1980) da toižed.
Om znamasine Jer'ominan ven.: "В родном доме"-kuvan tegemižen istorii[33] (1975). Ozutam taidehtedajan A. F. Dmitrenkon da avtoran mel'pido kuvas. "Kuva, — kirjutab А. Dmitrenko, — ühtenzoitase ei vaiše pirdajan elonke, no ozutab pirdajan hengeliž tüven, hänen elon sändoid. Voib olda, nece — om "jäl'gmäine prosti". Armaz maman kaceg, mitte kaiken el'gendab. Da poigan mod, kudamb om meletusiš, hänen edes mäni kaik elo, miččen päazj oli riža, miše mam om lähen. Küläpertin čogaižes maman magandsijan rindal, miččenno nukkub kažinpoig, il'mestudas tusknotad el'gendusespäi, miše nene hil'l'ad ozakahad aigkurod pigai lopisoiš. Honuz om ani kuti täutud rižoil, miččed paindasoiš toine toižele"[34]. Kuvan tegemižes Jer'omin kirjuti:
"Tobjimalaz minä pirdan ičein polhe, miš kibištab heng. Äjan vot jo rižin: mamn polhe pirtta pidab. Minun mamoi oli kova, no oiged. Kinged oli laskvale. Lujas žall'oiči väl'lid penid lapsid, a kazvoid — kovas küzui. Ei silitand mindai pädme. Laps'aigas abidad oliba, a konz kazvoin, ka el'genzin, miše oikti hän mindai kazvati. Iče oli kapos, korged kazvol, käziterad oliba pit'käd, čomad, radnikan. Hänen käded äjan znamoičiba minun täht. Kuti mel'tund.
Voinan jäl'ghe kolhozan vaiše sündunuzid vazaižid kazvati. Üksnäin. I reigud tanhal kohenzi, i heinäd tegi eiden täht tal'veks, i erazvuiččiš heinišpäi da urboišpäi lemen keiti — ni üks' ei kolend. A kolhozaspäi vaiše kaluižed sai — radpäiväd tetradiš, miččidme ei olend nimidä otta. Minä kut-se huiktelimoi ozutada ičeze armastust hänehe. Voib olda, hödhüvin. Muga i en sanund sidä, mi südäimel oli. En kebnenzoitin henged hünüle da ičeleze. I konz meletaškanden sen polhe, da hänen ozas — ka tuk kurkhu libub. Nikuna lähtta en voi sišpäi. Pidab kirjutada kuvan.
Voziden 1950 aigan eli hän ühtes minun sizaridenke Ižoras. Kaks' vot edel surmad läžeganzi hän. Putui läžundkodihe. Meletim — koleb. Lujas huba oli. Vot siloi i tulin minä hänennoks. Näguihe, miše prostidas ajan. Tahtoin tehta hänen täht midä-ni, miše hän el'gendaiži, kut om kalliž minei. Ištuin hänenno vauktas halatas. I möst miččed-se ei sed sanad sanuin, miččid tahtoin sanuda….
Toižen kerdan putui läžundkodihe — hätken minun kät ei pästand, edel minun lähtendad. Ani kuti prostihe. Konz koli, mindai ei olend rindal….
Oma minai eskizad da variantad, konz poig mamanno läžundkodiš. No vauktan mujun minä en navedi — kolii mitte-se. A sigä seinäd vauktad, prostinid vauktad, halatad vauktad.
I sirdin minä necen vastusen kodihe, miččes olen sündunu. Kut ajan minä Jandom-järvele, tulen pert'he, kus kaik oksaižed, sil'mäižed, haugotised seinän parzil tedan, — kurkun tabadab. Ezmäi seinil fotokuvad ramkoiš oliba minun kuval, kut i oli pertiš. Jäl'ges kaiken heitin, jätin vaiše jumalaižen, omblendkalud da kažinpoigaižen sijakatusel.
Ezmäi oliba velled akoidenke maman magaduzsijanno. Jäl'ghe poig da läksii honusespäi ak. Sidä jäl'ghe kaik kadoi da jäi vaiše poig mamanke…[3]".
Vodel 1970 А. Jer'omin sai RSFSRan arvostadud pirdai-arvnimen, vodel 1978 — RSFSRan rahvahalune pirdai-arvnimen.
Koli 11. kezakud vodel 1998 Piteriš, konz hänele oli 79 vot. Om pandud maha Sestroreckan kaumištol[7].
А. G. Jer'ominan taidehtöd kaičesoiš Venälaižes valdkundaližes muzejas, Valdkundaližes Tretjakovan galerejas, Vorkutan, Kirovan, Novosibirskan,Permin, Petroskoin, Jaroslavl'an, Smolenskan kuvagalerejoiš da taidehmuzijiš[4], da völ personaližiš kogomusiš Venämal, Velikobrotaniаs, KNRas, Germanias, Italias, Japonias[35] da toižiš maiš. Hänen ak Irina Mihailovna Baldina eli völ kümne vot, jäl'ghe mužikan surmad. Koli Piteriš 15. vilukud vodel 2009, konz hänele täuduiži kahesakümne seičeme vot.
Homaičendad
- ↑ Справочник членов Союза художников СССР. — М.: Советский художник, 1979. — Т. 1. — С. 363.
- ↑ Художники Петровской Академии наук и искусств. — Санкт-Петербург: ИПП «Ладога», 2008. — С. 58.
- ↑ 1 2 3 4 Приводится по рукописи воспоминаний художника с разрешения вдовы И. М. Балдиной.
- ↑ 1 2 Ерёмин Алексей Григорьевич. Сайт Санкт-Петербургского государственного академического художественного лицея им. Б. В. Иогансона. Дата обращения: 25 kezakud 2026.
- ↑ Ленинградская школа живописи. Очерки истории. — СПб.: Галерея АРКА, 2019. — С. 345.
- ↑ Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. — СПб.: Первоцвет, 2007. — С. 64.
- ↑ 1 2 «Ван-Гог Русского Севера» Алексей Григорьевич Ерёмин. Газета музея-заповедника «Кижи». Дата обращения: 25 kezakud 2026.
- ↑ Весенняя выставка произведений ленинградских художников 1955 года. Каталог. — Л.: ЛССХ, 1956. — С. 9.
- ↑ Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1956 года. Каталог. — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С. 10.
- ↑ 1917 — 1957. Выставка произведений ленинградских художников. Каталог. — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С. 14.
- ↑ Всесоюзная художественная выставка, посвящённая 40-летию Великой Октябрьской социалистической революции. Каталог. — М.: Советский художник, 1957. — С. 28.
- ↑ Осенняя выставка произведений ленинградских художников 1958 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1959. — С. 12.
- ↑ Выставка произведений ленинградских художников 1960 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1963. — С. 9.
- ↑ Выставка произведений ленинградских художников 1960 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1961. — С. 17.
- ↑ Республиканская художественная выставка «Советская Россия». Живопись. Скульптура. Графика. Плакат. Монументально-декоративное и театрально-декорационное искусство. Каталог. — М.: Министерство культуры РСФСР, 1960. — С. 31.
- ↑ Выставка произведений ленинградских художников 1961 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1964. — С. 16.
- ↑ Осенняя выставка произведений ленинградских художников 1962 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1962. — С. 12.
- ↑ Ленинград. Зональная выставка. — Л.: Художник РСФСР, 1965. — С. 19.
- ↑ Вьюнова И. Главный герой — современник // Искусство. — 1965. — № 3. — С. 9.
- ↑ Вторая республиканская художественная выставка «Советская Россия». Каталог. — М.: Советский художник, 1965. — С. 16.
- ↑ Выставка произведений ленинградских художников, посвящённая 60-летию Великого Октября. — Л.: Художник РСФСР, 1982. — С. 14.
- ↑ без названия // Художник. — 1965. — № 3. — С. 26.
- ↑ Третья республиканская художественная выставка «Советская Россия». Каталог. — М.: Министерство культуры РСФСР, 1967. — С. 25.
- ↑ Связь времён. 1932—1997. Художники — члены Санкт-Петербургского Союза художников России. Каталог выставки. — СПб.: ЦВЗ «Манеж», 1997. — С. 287.
- ↑ Изобразительное искусство Ленинграда. Каталог выставки. — Л.: Художник РСФСР, 1976. — С. 18.
- ↑ Наш современник. Зональная выставка произведений ленинградских художников 1975 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1980. — С. 15.
- ↑ Наш современник. Каталог выставки произведений ленинградских художников 1971 года. — Л.: Художник РСФСР, 1972. — С. 11.
- ↑ Наш современник. Вторая выставка произведений ленинградских художников 1972 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1973. — С. 6.
- ↑ Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1978 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1983. — С. 8.
- ↑ Портрет современника. Пятая выставка произведений ленинградских художников 1976 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1983. — С. 9.
- ↑ Еремин А. Г. Заонежье. 9 мая. 1977. Виртуальный Русский музей. Дата обращения: 29 kezakud 2026.
- ↑ Зональная выставка произведений ленинградских художников 1980 года. Каталог. — Л.: Художник РСФСР, 1983. — С. 13.
- ↑ Пятая республиканская выставка «Советская Россия». — М.: Советский художник, 1975. — С. 14.
- ↑ Дмитренко А. Ф. Люблю людей… (О народном художнике России А. Г. Ерёмине) // Петербургские искусствоведческие тетради. — СПб., 2007. — Вып. 9. — С. 242—243.
- ↑ Exhibition of modern Soviet Painting. 1977. Gekkoso Gallery. Catalogue (angl.). — Tokyo, 1977. — P. 59—60, 78.
Literatur
- Центральный Государственный Архив литературы и искусства. Ф.78. Оп.10. Д.144.. — СПб.
- Весенняя выставка произведений ленинградских художников 1955 года. — Л., ЛССХ, 1956. — С. 9.
- Весенняя выставка произведений ленинградских художников 1956 года. — Л: ЛССХ,, 1956.
- Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1956 года.. — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С. 10.
- Мочалов Л. Выставка без жюри. Новые работы ленинградских живописцев. — Вечерний Ленинград, 1956.
- 1917—1957. Выставка произведений ленинградских художников. — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С. 14.
- Всесоюзная художественная выставка, посвящённая 40-летию Великой Октябрьской социалистической революции. — М.: Советский художник, 1957. — С. 28.
- Осенняя выставка произведений ленинградских художников 1958 года. — Л.: Художник РСФСР, 1959. — С. 12.
- Выставка произведений ленинградских художников 1960 года. — Л.: Художник РСФСР, 1963. — С. 9.
- Выставка произведений ленинградских художников 1960 года. — Л.: Художник РСФСР, 1961. — С. 17.
- Республиканская художественная выставка «Советская Россия». Живопись. Скульптура. Графика. Плакат. Монументально-декоративное и театрально-декорационное искусство.. — М.: Министерство культуры РСФСР, 1960. — С. 31.
- Выставка произведений ленинградских художников 1961 года.. — Художник РСФСР, 1964. — С. 16. .
- Осенняя выставка произведений ленинградских художников 1962 года. — Художник РСФСР, 1962. — С. 12.
- Ленинград. Зональная выставка. — Л.: Художник РСФСР, 1965. — С. 19..
- Колесова О. Две тысячи встреч. На выставке «Ленинград». — Ленинградская правда, 1964-11-04. ' . // , ,
- Дмитренко А. Взором современника. — Смена, 1964, 27 декабря.
- Кривенко И. «Ленинград» (раздел живописи). — Художник, 1965. — С. 27—36.
- Вьюнова И. Главный герой — современник. — Искусство, 1965. — С. 10.
- Вторая республиканская художественная выставка «Советская Россия». — М.: Советский художник, 1965. — С. 16.
- Третья Республиканская художественная выставка «Советская Россия». — М.: МК РСФСР, 1967. — С. 25.
- Аникушин М. О времени и о себе. — Вечерний Ленинград, 1967, 17 октября.
- Наш современник. Каталог выставки произведений ленинградских художников 1971 года. — Л.: Художник РСФСР, 1972. — С. 11.
- Наш современник. Вторая выставка произведений ленинградских художников 1972 года.. — Л.: Художник РСФСР, 1973. — С. 6.
- Каталог произведений художников Российской Федерации, переданных в дар организациям и учреждениям культуры (1963—1971 гг.). — М.: СХ РСФСР, 1972. — С. 34.
- Наш современник. Третья выставка произведений ленинградских художников 1973 года. — Л.: Художник РСФСР, 1974. — С. 8.
- Наш современник. Зональная выставка произведений ленинградских художников 1975 года. — Л.: Художник РСФСР, 1980. — С. 15.
- Дмитренко А. Мир современника. — Ленинградская правда, 1975, 12 октября.
- Голенький Г. Люди Заонежья. — Художник, 1975. — № 12. — С. 27—28.
- Пятая республиканская выставка «Советская Россия». — М.: Советский художник, 1975. — С. 14.
- Девиз: Наш современник. Заметки с V Республиканской выставки «Советская Россия». — Правда, 1975, 7 декабря.
- Леняшин В. Думая о будущем. Время. Художник. Творчество. — Вечерний Ленинград, 1976, 26 января.
- Изобразительное искусство Ленинграда. Каталог выставки. — Л.: Художник РСФСР, 1976. — С. 18.
- Портрет современника. Пятая выставка произведений ленинградских художников 1976 года.. — Л.: Художник РСФСР, 1983. — С. 9.
- Выставка произведений ленинградских художников, посвящённая 60-летию Великого Октября. — Л.: Художник РСФСР, 1982. — С. 14.
- Дмитренко А. Человек на своей земле. — Ленинградская правда, 1977, 20 ноября.
- 60 лет Великого Октября. Республиканская выставка произведений художников РСФСР. — М.: Советский художник, 1977. — С. 12.
- Exhibition of modern Soviet Painting. 1977. Gekkoso Gallery. Catalogue. — Tokyo, 1977. — С. 59—60, 78..
- Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1978 года. — Л.: Художник РСФСР, 1983. — С. 8.
- Справочник членов Союза художников СССР. Т. 1.. — М.: Советский художник, 1979. — С. 363.
- Голенький Г. О людях Заонежья. В мастерской художника. — Ленинградская правда, 1979, 10 января.
- Зональная выставка произведений ленинградских художников 1980 года. — Л.: Художник РСФСР, 1983. — С. 13.
- Леняшин В. Поиски художественной правды. — Художник, 1981. — С. 8—17.
- Выставки советского изобразительного искусства. Справочник. Том 5. 1954—1958 годы. — М.: Советский художник, 1981. — С. 142, 258, 260, 261, 373, 386, 548.
- Шевчук С. Смотреть жизни в лицо. Заметки о живописном разделе выставки ленинградских художников в Манеже. — Смена, 1983, 28 декабря.
- Художники народов СССР. Биобиблиографический словарь. Т. 4. Кн. 1.. — М.: Искусство, 1983. — С. 35.
- Мы побратимы — сохраним мир. Третья совместная выставка произведений художников Ленинграда и Дрездена. — Дрезден: Бюро изобразительных искусств окружного совета Дрездена, 1986. — С. 143, 205.
- Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. — Л.: Художник РСФСР, 1987. — С. 42.
- Выставка произведений ленинградских художников, посвящённая 40-летию полного освобождения Ленинграда от вражеской блокады. — Л.: Художник РСФСР, 1989. — С. 10.
- Голенький Георгий. Алексей Григорьевич Ерёмин. — Л.: Художник РСФСР, 1985.
- Ленинградские художники. Живопись 1950—1980-х годов. — СПб.: Выставочный центр ПСХ, 1994. — С. 3.
- Этюд в творчестве ленинградских художников. Выставка произведений. — СПб.: Мемориальный музей Н. А. Некрасова, 1994. — С. 3.
- Лирика в произведениях художников военного поколения. Выставка произведений. — СПб.: Мемориальный музей Н. А. Некрасова, 1995. — С. 3.
- Живопись 1940—1990-х годов. Ленинградская школа. Выставка произведений.. — СПб.: Мемориальный музей Н. А. Некрасова, 1996. — С. 3.
- Связь времён. 1932—1997. Художники — члены Санкт-Петербургского Союза художников России. — СПб.: ЦВЗ «Манеж», 1997. — С. 287.
- Время перемен. Искусство 1960—1985 в Советском Союзе. — Санкт-Петербург: Государственный Русский музей, 2006. — С. 174.
- Дмитренко А. Ф. Люблю людей… (О народном художнике России А. Г. Ерёмине). — СПб.: Петербургские искусствоведческие тетради, 2007. — С. 233—244.
- Иванов С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — СПб.: НП-Принт, 2007. — С. 9, 15, 18, 20, 21, 360, 384, 388, 390, 392—395, 397—402, 404—407.
- Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. — СПб.: Первоцвет, 2007. — С. 64.
- Пышный И. Н. Ленинградская живописная школа. Соцреализм 1930—1980. Некоторые имена. — Санкт-Петербург: Коломенская верста, 2008. — ISBN 978-5-91555-005-5.
- Художники Петровской Академии наук и искусств. — СПб.: ИПП «Ладога», 2008. — С. 58—59.
- Нешатаева, Н. Б. Ерёмин Алексей Григорьевич //Страницы памяти. Справочно-биографический сборник. 1941—1945. Художники Санкт-Петербургского (Ленинградского) Союза художников — ветераны Великой Отечественной войны. Кн. 1.. — СПб.: Петрополис, 2014. — С. 360—363.
- Ленинградская школа живописи. Очерки истории. — СПб.: Галерея АРКА, 2019.
Lähtked
- Sündnuded 17. keväz'kud
- Sündnuded vodel 1919
- Sündunuded Medvežjegorskan rajonas
- Kolnuded 12. kezakud
- Kolnuded vodel 1998
- Kolnuded 11. kezakud
- Kolnuded Piteriš
- Rusttan Znamenin ordenan kavalerad
- Kodiman voinan II stepenin ordenan kavalerad
- Rusttan Tähthaižen ordenan kavalerad
- Pauklahjoitud medalil «Vägestuses Germanijan päl Sures Kodiman voinas vozil 1941—1945»
- RSFSRan rahvahan taidehpirdajad
- Personalijad kirjamišton mödhe
- Pirdajad kirjamišton mödhe
- Sem'on Abugovan openikad
- SSSRan pirdajad
- Venäman pirdajad
- Piterin pirdajad
- Venäman londuzkuvan pirdajad
- Pirdajad-realistad
- SSSRan taidehpirdajiden sebran ühtnikad
- Piterin taidehlicejan pästnikad
- Piterin taidehakademijan Ilja Repinan nimel pästnikad
- Suren Kodiman voinan tankistad
- Piterin pirdajiden sebran ühtnikad
- Om pandud maha Sestroreckan kaumištol
