Putsar'
| Putsar' | |
|---|---|
 Putsar', voz' 2025 | |
| Sijaduz | |
| 61°30′25″ с. ш. 30°33′50″ в. д.GЯO | |
| Arhipelag | Ladogan šherad |
| Akvatorii | Ladogan järv |
| Ma | |
| Region | Karjalan Valdkund |
 Mediafailad RUWIKI-tedoiš | |
Putsar' libo Pühän Sergijan sar' (ven.: Путса́ари) — üks' surembiš sarišpäi Ladogan järvel, sijadase rahvahaližes "Ladogan šherad"-puištos Lahdenpohjan rajonas[1], erigoitud maspäi Putsarensalmel, miččen leveduz' om üks' kilometr, saren piduz' — 3,5 km, saren leveduz' — 5 km. 20 kilometras longibokha sarespäi om Valaam-sar'[2][3]. Sarel om Valaaman monastirin Sergijan skit[4][5].
Tulda öbokan Putsarile voib vededme Karjalan Sortavala- da Lahdenpohja-lidnoišpäi. Saren päivlaskmanpolespäi jeleonskijan mägel konz-se seižui puine časoun' Pühän Sergijan muštoks, saren toižel polel — Ristan mägel oli pandud kivirist korktudel 7 metrad. Sarel kivimäged voiba olda 50 metrahasai, sid' kazvaba pud da erazvuiččed kazvmused[1].
Istorii
XVI voz'sadal sarel oli Valaaman monastirin skit, no XVII voz'sadal se oli muretud. Vodel 1896 zavodihe uden skitan sauvomine pühäpertinke kirpičišpäi arhitektoran Vasilii Barankejevan projektan mödhe[1].
Uden Valaaman srhivoiš om kaitud tedoid siš, miše vozil 1869—1869 sarel Piterin toižen gil'dijan kupcan, tetaban kivivestajan Gavriil Baluškinan ohjandusel artel' saskeli granitad, miččespäi vodel 1879 oli tehtud Muštristan alanduz, kus oli tehtud mugoine kirjutez: ven.: «Поставлен сей крест в память утверждения сего геймата за Валаамским монастырем в 1878 году государем императором Александром Николаевичем Всея России», alemba ven.: «Сооружен в 1879 году»[1].
Völ vodel 1866 Valaaman monastir' oti sared kortamaha da tegi kuverdad-se karjerad granitan saskelmižen täht[6]. Ezmäks kivi kävutadihe vaiše Valaaman monastirin tarbhaižile azjoile: sidä voib nägištada Spaso-Preobraženjan pühäpertin karznäs da laval, monastirin aitas da toižiš sauvotusiš, siš lugus Pühiden Sergijan da Germanan Valaamskijoiden pühäpertin karznäs[1]. Granit oigetihe Piterihe sauvotusiden täht, mugažo Hristosan Sündumižen pühäpertin da "Maski"-adivpertin karzniden tegemižen täht; Jekaterinan II (1862—1873) Nevskijan prospektal, Rimskii-Korsakovan da Uden Ermitažan portikan atlantan muštpachan alandusen täht[7].
Vodel 1878 imperator Aleksandr II osti saren Surel Suomalaižel kn'ažestval da andoi sen Valaaman monastirile. Vodel 1899 Putsarel sauvdihe pühäpert' Sergii da German Valaamskijoiden muštoks, iče sar' nimitadihe pühän Sergijan Valaamskijan muštoks, ken tegi pühäsijad Valaamal[6].
Skit Putsarel kaičihe vodhesai 1939. Konz zavodihe Sovetsko-suomalaine voin Valaaman monastir' oli evakoitud Suomehe, skit oli sauptud. Vodel 1940 sar', kut Viborgan gubernijan enambišt, Moskvalaižen kožmusen mödhe oli anttud Sovetskijale Sojuzale. Vodel 1941 igumen Hariton kirjuti skitan pertiden polhe muga: ven.: «Каменная церковь стоит, внутри заметны небольшие повреждения иконостаса, колокола увезены. Все деревянные постройки, кроме бани, стоят, баня сожжена»[8].
Vozil 1990 sarel skit oli möst anttud udessündutadud Venämal Valaaman monastirile[6].
Galerei
Muštrist, Putsar', 2025
Pühän Srgii Valaamskijan pühäpert', Putsar', 2025
Ehtzor'a Putsarel, 2025
Putsar', Karjala, 2025
Homaičendad
- ↑ 1 2 3 4 5 Остров Путсаари, parkladoga.ru (14 keväz'kud 2022). Дата обращения: 19 elokud 2025.
- ↑ История озёр острова Пуутсаари на севере Ладожского озера. rgo.ru. М. А. Науменко, Т. В. Сапелко (7 tal'vkud 2021). Дата обращения: 19 elokud 2025.
- ↑ Остров Путсаари, Ладожское озеро, шхеры…, НАШИ ПОХОДЫ (20 kezakud 2016). Дата обращения: 19 elokud 2025.
- ↑ Путсаари, остров. Спасо-Преображенский Валаамский монастырь. Сергиевский скит, sobory.ru. Дата обращения: 19 elokud 2025.
- ↑ Путсаари, остров. Спасо-Преображенский Валаамский монастырь. Сергиевский скит., ruskontur.com. Дата обращения: 19 elokud 2025.
- ↑ 1 2 3 Остров Путсаари. ilaks.ru. Дата обращения: 19 elokud 2025.
- ↑ Кузнецов Евгений Петрович. Валаамская тетрадь. — Санкт-Петербург: Росток, 2003.
- ↑ Сергиевский скит. Виртуальная экскурсия по Валааму. Valamo.ru. Дата обращения: 19 elokud 2025.
Literatur
- Борисов И.В. Каменное ожерелье Ладоги. — СПб.: Издательский дом Герда. — ISBN 978-5-94125-174-2.;
- Кузнецов Евгений Петрович. Валаамская тетрадь. — Санкт-Петербург: Росток, 2003.