Balagurov Jakov Aleksejevič

Рувики-späi
Jakov Aleksejevič Balagurov
Yakov Balagurov.jpg
Sündundpäiv 22. redukud 1904(1904-10-22)
Sündundtaho
Kolendpäiv 21. sulakud 1977(1977-04-21) (72 года)
Kolendtaho
Ma
Tedoerišt Karjalan valdankumaidusen edeline da sovetskii istorii
Radsija Kelen, literaturan da istorian institut
Openduz
Tedostepen' istorijan tedodoktor
Tedonimi professor
Openikad Šumilov Mihail Iljič[1]
Pauklahjad da premijad
Орден Трудового Красного Знамени «Arvostusen znam» orden Заслуженный деятель науки РСФСР.png

Jakov Aleksejevič Balagurov (ven.: Я́ков Алексе́евич Балагу́ров, 22. redukud 1904, Šujereckoje[d], Sosnoveckoje küläkund[d] — 21. sulakud 1977, Petroskoi, Sovetskii Sojuz) om sovetskii советский istorik, istorijan tedodoktor, professor, RSFSRan arvostadud tedomez', Karjalan ASSRan arvostadud tedomez'[2].

Muštlaud. Petroskoi, Leninan päird, pert' № 8

Elostarin

Om sündunu äilapsižes kalanikan-pomoran kanzas.

Laps'aigan da noruden voden mäniba kodiküläs, kus Jakov Balagurov radoi kalanikan, počtaljonan, kaivajan, streločnikan, raudestancijan päivitajan, gol'l'uden komitetan ohjandajan, komsomolan organizacijan sekretarin, pert'-ludensijan ohjandajan.

Vodel 1930 ühtni Bol'ševikoiden kommunistižehe partijaha.

Voden 1930 lopus päzui opendamhas ičenaižel opendusel Piterin politikinstitutan Krupskan nimel (ven.) školtedokundale "istorii" special'nostin mödhe.

Vodel 1931 om sirttud Kem'-lidnaha, miččes radoi nel'l' vot VKP(b) rajonan komitetan nevonikan-propagandistan.

Vodel 1934 lujas hüvin lopi institutan da sai kvalifikacijan SSSRan istorijan opendai.

Vodel 1935 om pandud opendajaks Kommunistižen partijan Keskuzkomitetan partijan aktivišton äijoukuižen ičenaižen opendusen institutan Karjalan erišton opendajaks (ven.: КарИМЗО) Petroskoiš, institutan heitändan jäl'ghe openzi Karjalan pedagogižes institutas.

Vodel 1935 päzui opendamhas Moskvan filosofijan, literaturan da istorijan institutan ičenaižen opendusen erištole istorijan tedokundale (toine üläopenduz) da ühtel aigal Karjalaiž-Suomalaižen valdkundaližen universitetan aspiranturaha.

Suren Kodiman voinan aigan oli (elokuhusai vodel 1944) Siktivkaras, miččehe oli evakoitud Karjalaiž-Suomalaine valdkundaline universitet. Openzi ei vaiše universitetas, no i Komin pedagogižes institutas, partijan školas, partijan obkoman kursoil[3].

Vodel 1946 polesti dissertacijan Moskvan pedagogižes institutas V. I. Leninan nimel "Kažimskan mägizavodoiden istorii"-teman mödhe. Vodel 1949 päzui opendamhas Sovetskijan Sojuzan tedoakademijan istorijan institutan doktoranturaha. Doktoranturas Ja. A. Balagurov lopi ičeze ezmäižen monografijan Karjalan istorijas, mitte om omištadud oloncan kirjutadud maradnikoiden voziden 1769—1771 ravhananlibundale.

Kevädel vodel 1952, konz doktoran dissertacii "Oloncan mägizavodoiden (ven.) radnikad da kirjutadud maradnikad voz'sadoiden XVIII—XIX aigan" teman mödhe oli loptud, pörzihe Petroskoihe. Redukus vodel 1952 Sovetskijan Sojuzan tedoakademijan prezidium vahvištoiti Ja. A. Balagurovad Venäman tedoakademijan Karjalan tedokeskusen Kelen, literaturan da istorijan institutan istorijan erišton ohjandajaks.

Vodel 1970 Jakov Aleksejevič tervuden tagut jäti Kelen, literaturan da istorian institutan istorijan erišton ohjandajan radsijan, jatksi rata vanhemban tedoradnikan-nevonikan. Jäl'gmäine hänen kirj ven.: "Карелия в годы первой русской революции" om paindud edehko avtoran surmad, mitte tuli 21. sulakud vodel 1977.

Ja. A. Balagurovan muštpacaz Sulažgorskan kaumištol.

Om pandud maha Sulažgorskan kaumištol Petroskoiš[4].

Om valitud SSSRan Ülembaižen nevondišton koumanden (1950—1954[5]) da nel'l'anden (1954—1958[6]) kucundoiden deputataks (Karjalaiž-Suomalaižen SSRan Rahvahuziden nevondišton deputat).

Vaumiči kuverz'-se tedodoktorad da tedokandidatad, hänen openikoiden keskes istorijan tedodoktorad R. V. Filippov da M. I. Šumilov[3].

Kanz

Ak — Maria Vasiljevna (neič. Feklistova), ihtiolog, biologijan tedokandidat. Lapsed — nel'l' poigad, tütär[7].

Tedorad

Valitud kirjutesed

  • Балагуров Я. А. (2, 6, 29, 30, 41-45, 53, 54, 69, 86, 87, 94, 96, 100, 109, 117, 119, 124—126, 128, 130, 136, 138,139, 145, 154, 164, 167, 180, 199,200, 212, 215, 221, 226, 241, 298, 323, 326, 355, 357,461. Ред. 6, 51, 99, 117, 126, 130, 153, 164, 180, 194, 293, 410, 463) // Издания Института языка, литературы и истории и печатные работы сотрудников (1931—1979). — Петрозаводск, 1980. — С. 246.
  • Балагуров Я. А. Автор «Молодой России» (О Петре Григорьевиче Заичневском) // Вопросы истории. — 1972. — № № 7. — С. 202—205.
  • Балагуров Я. А. Борьба за Советы в Карельском Поморье. — Петрозаводск: Госиздат Карел. АССР, 1958. — 128 с. — 2000 экз.
    • Борьба за Советы в Карельском Поморье. — 2-е изд., перераб. и доп. — Петрозаводск: Карелия, 1973. — 160 с. — 3000 экз.
  • Балагуров Я. А. Из истории дореформенной сельской школы // Уч. зап. ПГУ : Вып. 6. — 1967. — Т. 14. — С. 48—54.
  • Балагуров Я. А. Карелия в годы первой русской революции (1905—1907). — Петрозаводск: Карелия, 1977. — 110 с. — 3000 экз.
  • Балагуров Я. А. Карелия в годы революции 1905—1907 гг. // Революция 1905—1907 гг. в национальных районах России . — 2—е изд. — М.: Госполитиздат, 1955. — С. 3—418.
  • Балагуров Я. А. Карелия в Отечественной войне 1812 г. // На рубеже : журнал. — 1962. — № 4. — С. 89—93.
  • Балагуров Я. А. Кижское восстание. 1769—1771 гг. (Очерк истории восстания олонецких приписных крестьян). — Петрозаводск: Гос. изд-во Карело-Фин. ССР, 1951. — 106 с. — 5000 экз.
    • Кижское восстание. — 2-е изд.. — Петрозаводск: Карел. кн. изд-во, 1969. — 96 с. — 5000 экз.
  • Балагуров Я. А. В. Г. Короленко и Карелия // Север : журнал. — 1969. — № 7. — С. 102—104.
  • Балагуров Я. А. Олонецкие горные заводы в дореформенный период. — Петрозаводск: Госиздат Карел. АССР, 1958. — 211 с. — 2000 экз.
  • Балагуров Я. А. Петрозаводский театр в XIX в. // На рубеже : журнал. — 1948. — № 8. — С. 72—79.
  • Балагуров Я. А. Приписные крестьяне Карелии в XVIII—XIX вв.. — Петрозаводск: Карел. кн. изд-во, 1962. — 351 с. — 1000 экз.
  • Балагуров Я. А. Развитие советской исторической науки в Карело-Финской ССР // Наука в Карело-Финской ССР за 30 лет Советской власти. — Петрозаводск, 1948. — С. 70—83.
  • Балагуров Я. А. Фабрично-заводские рабочие дореволюционной Карелии (1861—1917). — Петрозаводск: Карел. кн. изд-во, 1968. — 215 с. — 1500 экз.
  • Балагуров Я. А. Формирование рабочих кадров Олонецких Петровских заводов (Первая половина XVIII в.). — Петрозаводск: Госиздат КФССР, 1955. — 120 с. — 2000 экз.
  • Балагуров Я. А., Лопатина Е. Б., Машезерский В. И. Историко-географический очерк // Карельская АССР // Карельская АССР. — М., 1956. — С. 119—157.
  • Балагуров Я. А., Машезерский В. И. Исследования историков Института// Науч. конф. Института языка, литературы и истории Карельского филиала АН СССР, посв. 50-летию Великой Октябрьской социалистической революции. 30 октября 1967 г. // Карельское кн. изд-во : сборник. — М., 1968. — С. 7—28.
  • Балагуров Я. А., Шумилов М. И., Мащезерский В. И. и др. Очерки истории Карельской организации КПСС. — Петрозаводск: Карелия. — 590 с. — 10 000 экз.
  • История Карелии в документах и материалах : Хрестоматия. Учеб. пособие для сред. школ Карел. АССР : в 2-х ч / Под ред. Я. А. Балагурова, Н. Ф. Славина. — Петрозаводск: Карелия, 1972, 1976. — 248+351 с. — 5000; 5000 экз.;
    • История Карелии в документах и материалах. — 2-е изд., испр. и доп. — Петрозаводск: Карелия, 1980, 1981. — 222+344 с. — 7000; 5000 экз.
  • Кижское восстание, 1769—1771 : Документы / Науч. ред., авт. предисл., с. 5-26, и примеч. Я. А. Балагуров. — Петрозаводск: Карелия, 1977. — 127 с. — 10 000 экз.
  • Очерки истории Карелии. — 2-е изд., испр. и доп. — Петрозаводск: Госиздат КАССР, 1957, 1964. — Т. 1—2. — 430+615 с. 
kirjutesed Sures sovetskijas tedokoirjas (2-ine painduz)
  • Балагуров Я. А., Мащезерский В. И.,Яковлев И. С. Карело—Финская ССР. Исторический очерк. — Т. 20. — С. 169—179.
  • Балагуров Я. А. Кижское восстание. — Т. 20. — С. 609.
  • Балагуров Я. А. Олонецкие пашенные солдаты. — Т. 30. — С. 653.
kirjutesed Sovetskijas istoriližes tedokirjas
  • Балагуров Я. А. Олонецкие горные заводы. — 1967. — Т. 10. — С. 535—536.
  • Балагуров Я. А., Машезерский В. И. Карельская Автономная Советская Социалистическая республика. — 1965. — Т. 7. — С. 30—38.

Pauklahjad

  • Rusttan Radznaman orden (1948)
  • "Arvostelusen znaman" orden (1954)
  • Petroskoin arvokaz eläi (1973)[8].

Mušt

  • Jakov Aleksejevič Balagurovan nimel om nimitadud ird Šujereckoje-küläs.
  • Belomorskas joga voden mänetase "Balagurovan lugemižed" regionkeskeine kodiröunan konferencii[3].

Homaičendad

  1. ↑ Новости и события - ПетрГУ. petrsu.ru. Дата обращения: 16 sulakud 2026.
  2. ↑ Календарь памятных дат 1999 года : Октябрь. Дата обращения: 16 sulakud 2026.
  3. ↑ 1 2 3 Яков Алексеевич Балагуров (к 110-летию со дня рождения). cyberleninka.ru. Дата обращения: 16 sulakud 2026.
  4. ↑ Могила Я. А. Балагурова, историка засл.деятеля науки РСФСР (1904—1977 гг.). Объекты историко-культурного наследия Карелии. Республиканский центр по государственной охране объектов культурного наследия. Дата обращения: 16 sulakud 2026.
  5. ↑ Депутаты Верховного Совета СССР III-го созыва 1950—1954. Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991. Дата обращения: 16 sulakud 2026. Архивировано 7 tal'vkud 2013 года.
  6. ↑ Депутаты Верховного Совета СССР IV-го созыва 1954—1958. Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991. Дата обращения: 16 sulakud 2026. Архивировано 20 sulakud 2013 года.
  7. ↑ Эпштейн Е. М. Биограф карельского края : Очерк о жизни и деятельности проф. Я. А. Балагурова. — Петрозаводск: Карелия, 1980. — 96 с.
  8. ↑ Почётные граждане: Современный период. Администрация Петрозаводского городского округа. Дата обращения: 16 sulakud 2026.

Literatur

  • Балагуров Яков Алексеевич. Ученые Карельского научного центра Российской Академии наук: Биографический словарь // 2-е изд., доп. и перераб.. — Петрозаводск, 1999. — С. 252—253.
  • Балагуров Яков Алексеевич//Карелия : Энциклопедия. — Петрозаводск, 2007. — Т. 1, вып. А-Й. — С. 144.
  • Григорьев С. В. Балагуров Яков Алексеевич // Биографический словарь. Естествознание и техника в Карелии.. — Петрозаводск: Карелия, 1973. — С. 50.
  • Григорьев С. В. Балагурова (Феклистова) Мария Васильевна // Биографический словарь. Естествознание и техника в Карелии. — Петрозаводск: Карелия, 1973. — С. 50—51.
  • Савватеев Ю. А. Я. А. Балагуров: учёный, педагог, общественный деятель // Вопросы истории и культуры северных стран и территорий. — Сыктывкар, 2010. — № 1(9). — С. 83—115.
  • Сулимин С. Я. Я. А. Балагуров [Педагог-историк]. — Петрозаводск: Гос. изд-во Карело-Фин. ССР, 1948. — 28 с. — 7000 экз.
  • Эпштейн Е. М. Биограф карельского края : Очерк о жизни и деятельности проф. Я. А. Балагурова. — Петрозаводск: Карелия, 1980. — 96 с. — (Почёт. граждане Петрозаводска). — 2000 экз.

Lähtked