Balabanov Aleksei Okt'abrinovič

Рувики-späi
Aleksei Balabanov
Aleksei Balabanov «Minä-ki tahtoin»-fil'man ezmäižen ozutesen aigan
Aleksei Balabanov «Minä-ki tahtoin»-fil'man ezmäižen ozutesen aigan
Nimi ven.: Алексей Октябринович Балабанов
Sündund päiv 25. uhokud 1959(1959-02-25)[1][2][…]
Sündund sija
Surman päiv 18. semendkud 2013(2013-05-18)[1][2][…] (54 года)
Surman taho
Rahvahuz' Sovetskii SojuzSovetskii Sojuz SSSRVenämaVenäma Venäma
Professii kinoohjandai
scenarist
prod'usser
Radon aig 1985—2013
Pauklahjad Nika-premii (vodel 1999 — kahtišti)
Kinotavr-premii (vozil 1997, 2002)
Kuldaine Oven-premii (vodel 1998)
IMDb ID 0049326
Логотип РУВИКИ.Медиа Mediafailad RUWIKI-tedoiš

Aleksei Oktäbrinovič Balabanov (ven.: Алексей Октябринович Балабанов; 25. uhokud 1959[1][2][…], Jekaterinburg[1]18. semendkud 2013[1][2][…], Sestroreck, Piter) oli sovetskii da venälaine kinoohjandai, scenarist da prodüser, akt'or. Jevropan kinoakademijan ühtnik[3][4]. STV-kinokompanijan, miččel hän kuviti kaikid enamba ičeze fil'moid, sädai. Kaks'kümnen kinofil'man tegii, sen lugus "Vel'l'", "Vel'l'-2", "Žmurkad", "Voina", "Minei ei ole kibed", "Jügu 200 (fil'm)", "Morfii", "Kočegar" da "Minä-ki tahtoin". Navedi rata ičeze scenarinoiden mödhe.

Elostarin

Aleksei Balabanov oli sündunu Sverdlovsk-lidnas, Lopi školan vodel 1976. Openzihe Gor'kii-lidnan pedagogižes institutas, lopi sidä keliden kändajan. Služi armijas vozil 1981−1983, ezmäi transportaviacijan oficeraks (lendli Azijan i Afrikan maihe), ühtni Afganistanan voinaha, lopi službad merilaivištos. Vodel 1990 päzui opendamhas kinoohjandajaks kursil Moskvas.

Kaiken Balabanov tegi 14 vändfil'mad, lugemata не считая любительских и документальных[5].

Aleksei Balobanovan kaum

Koli Aleksei Balabanov 18. semendkud vodel 2013 (hänele oli 54 vot), kuz'toštkümnendel časul, uden scenarijan kirjutades aigan D'uni-lebaiduzsijas Sestroreck-lidnas (Piterin Kurortnii rajon) südäimen kibuspäi[6][7][8]. Händast paniba maha 21. semendkud Smolenskan kaumištol (ven.) Piteriš[9].

Kanz

Balabanov oli nainu kaks' kerdad, akad — Irina da Nadežda.

Hänel om kaks' poigad.

Ezmäine — F'odor, sai juridižen opendusen da zavodi rata STV-kompanias.

Toine — P'otr (sündui 1995)[10], openzihe pirdai-tegijaksPiterin valdkundaližes universitetas, hänen diplomtö oma kuvad "Minun vel'l' koli"-fil'maha, mitte om vaiše bumagal, sidä scenarijad Aleksei Balabanov lopi koumes päiväs edehko ičeze surmad.

Fil'mad

  • 1991 — Ozakahad päiväd (ven.: Счастливые дни);
  • 1994 — Zamok (ven.: Замок);
  • 1997 — Vell' (ven.: Брат);
  • 1998 — Urodoiden da ristituiden polhe (ven.: Про уродов и людей);
  • 2000 — Vell' 2 (ven.: Брат 2) — kameo;
  • 2002 — Jogi (ven.: Река);
  • 2002 — Voin (ven.: Война);
  • 2005 — Žmurki (ven.: Жмурки);
  • 2006 — Minei ei ole kibed (ven.: Мне не больно);
  • 2007 — Jügu 200 (ven.: Груз 200);
  • 2008 — Morfii (ven.: Морфий);
  • 2010 — Kočegar (ven.: Кочегар);
  • 2012 — Minä-ki tahtoin (ven.: Я тоже хочу).

Homaičendad

  1. 1 2 3 4 5 6 Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek, Österreichische Nationalbibliothek Record #130348465 // Gemeinsame Normdatei (нем.) — 2012—2016.
  2. 1 2 3 4 Aleksei Balabanov // SNAC (англ.) — 2010.
  3. Алексей Балабанов. Культура.рф.
  4. Алексей Балабанов. Кино-театр.ру.
  5. Кудрявцев, Александр. «Колокольня счастья» режиссёра Балабанова обрушилась под Вологдой, РИА Новости (28 kezakud 2013). Архивировано 19 vilukud 2019 года. Дата обращения: 1 redukud 2025.
  6. В Сестрорецке умер Алексей Балабанов // NewSestroreck. Дата обращения: 1 redukud 2025. Архивировано 31 semendkud 2014 года.
  7. Умер Алексей Балабанов, Lenta.ru (18 semendkud 2013). Архивировано 20 semendkud 2013 года. Дата обращения: 1 redukud 2025.
  8. Сергей Грачёв.  Конец его фильма. На 55-м году жизни скончался Алексей Балабанов // Аргументы и факты : газета. — 2013. — № 21 (1698) за 22 мая. — С. 50. Архивировано 4 sulakud 2015 года.
  9. Васильев, Алексей. Балабанов умер от сердечной недостаточности, Российская газета (20 semendkud 2013). Архивировано 30 vilukud 2020 года. Дата обращения: 1 redukud 2025.
  10. Кувшинова и др., 2013, с. 50.

Lähtked