Sofokl

Рувики-späi
Sofokl
amuižgrek.: Σοφοκλῆς
Sofoklan büst Kopenhagenan muzejas, vn 270 EME grekižen originalan rimalaine kopii
Sofoklan büst Kopenhagenan muzejas, vn 270 EME grekižen originalan rimalaine kopii
Sündundpäiv около 496 до н. э.[1]
Sündundsija:
Kolendpäiv: 406 до н. э.[1]
Kolendsija:
Valdkund
Professijad: tragedy writer, dramaturg, kirjutai
Lapsed Iophon[d][5][6] da Ariston[d]
Логотип РУВИКИ.Медиа Mediafailad RUWIKI-tedoiš

Sofokl (amuižgrek.: Σοφοκλῆς Sophoklēs [so.pʰo.klɛ̂ːs]; sünd. 497/496 edel m.e., Afinad, Amuine Grekanma — kol. 406/405 e.m.e. tal'vel, sigä-žo) oli Amuižen Grekanman tragedijoiden koumes kirjutajišpäi, kenen sädused oma eläbad meiden päivil-ki. Kirjuti amuižgrekan kelel.

Biografii

Sofokl oli sündnu Sofillan elokahaze kanzha, Afiniden Kolon-ezilidnha (nüg. mülüb lidnha). Prihastuses sai hüväd opendust. Vspäi 480 EME ühtni lidnan praznikoihe horan ohjandajaks. Tunzi Gerodot-istorikad.

Vl 440 EME lidnalaižed valitihe Sofoklad strategaks realistižen Antigona-tragedijan lavastusen jäl'ghe. Hänen Iofon-poig kändihe tragedijoiden kirjutajan mugažo.

Sädamine

Vodespäi 469 e.m.e. Sofokl kirjuti da lavasti 123 tragedijad Afiniden teatran täht, vaiše kahesa p'jesad jäihe meile täuzin: seičeme tragedijad da üks' satirine dram. Nimetomad biografijad kändihe sädusiden alusikš, biografijad oma kirjutadud edel tragedijan südäint tobman palan.

Kaikiš znamasižemb sädusiden nimikirjutez kaičese Florencijan kirjištos (С. Laurentianus, XXXII, 9).

Kaičenuded täuzin sädused

Homaičendad

  1. ↑ 1 2 Czech National Authority Database
  2. ↑ 1 2 Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes (исп.) — 1999.
  3. ↑ L. C. Sophocles (англ.) // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York City, Cambridge: University Press, 1911. — Vol. 25. — P. 424—429.
  4. ↑ 1 2 Archivio Storico Ricordi — 1808.
  5. ↑ Любкер Ф. Iophon (рус.) // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга, Ф. Гельбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гельбке, Л. А. Георгиевский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 665.
  6. ↑ Любкер Ф. Sophocles (рус.) // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга, Ф. Гельбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гельбке, Л. А. Георгиевский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1301—1303.