Ovidii

Ovidii
Ovidii
	latin.: Publius Ovidius Naso
	; Ovidii — pirdajan portretine fantazii
Sündundpäiv	20. keväz'kud 43 до н. э.[…]
Sündundsija:	Sulmona[d], Rooma Itaalia[d], Rooma riik[d];
Kolendpäiv:	17
Kolendsija:	Konstanc[…];
Valdkund	Rooma riik[d];
Professijad:	runokirjutai
	Mediafailad RUWIKI-tedoiš

Tarbhaine lehtpol'

Anglijankel'ne tarbhaine lehtpol'

Ovidii, täuz' oficialine nimi Publii Ovidii Nazon (latin.: Publius Ovidius Nasō; sünd. 20. keväz'ku 43 EME, Sul'mo, Riman tazovaldkund — kol. 17. vai 18. voz' meiden erad, Tomis, Rimalaine imperii, om mahapandud sen ümbrištos, nüg. Konstanc, Romanii), oli Amuižen Riman runokirjutai. Sädi runoid latinan kelel.

Biografii da sädused

Tuleban aigan runokirjutai oli sündnu mägiheimho, raccastajiden seižushe. Tat oli elokaz i andoi hüväd opendust poigile. Ovidii radoi valdkundmehen i läbiti severzid-se alaradnikusid, no taci radnikoičendad runoištho näht. Oli nainu koume kerdad, vaiše koumanz' naimiželo oli ozakaz, oti našt tütrindamanke. Ei olend ičeze lapsid.

Tetas Ovidijad «Kändandad»- (latin.: Metamorphoses) i «Armastusen tedo»- (latin.: Ars amatoria) poemiden sädajaks, mugažo tegi «Armastuzelegijad»- i «Opalaššed elegijad»-runokogodusid. Vl 8 meiden erad oigetihe runokirjutajad küksushe Rimaspäi Mustmeren päivlaskmaižhe randištho, sigä hän vedi elon jäl'gmäižid vozid. Ovidijan runod ei olend sättujad Avgust-imperatoran politikale kanzas i naimiželos, i propagandiruidud runokirjutajal armastusen idealad kändihe küksusen päižeks süks. Ovidii kirjuti, miše oli valdkundmehen ogeruden statjaližen tundištajan. Erased mainitadud amuižrimalaižil tegijoil sädused eile kaičenus, ozutesikš «Medeja»-tragedii kadoi, mugažo panegirik Avgustale götan kelel, i vaiše ezmäižed kuz' kud jäiba «Fasti»-kalendarišpäi. Ovidijan sädused valatoitiba Evropan literaturad lujas.

Mušt

Merkurijan krater i lidnanvuitte Ovidiopol'-žilo Ukrainan Odessan agjas oma nimitadud runokirjutajan oiktastuseks. Vl 2017 Rim-lidnan nevondkund Virdžinia Radži-pämehenke tühjiti oficialižešti Avgust-imperatoran käsköd Ovidii-runokirjutajan küksendas hänen surman kaks'tuhaižele voz'päiväle.

Levitadud frazad Ovidijan sädusišpäi

Casta est quam nemo rogavit — Se naine om puhtazmel'ne, kudambad niken ei pakiči
Fas est et ab hoste doceri — Opetas pidab kaiken, eskai vihankandajal

Homaičendad

↑ OVIDIO Nasone, Publio
↑ autori vari OVIDIO Nasone, Publio // Enciclopedia Treccani (итал.) — Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1929.
↑ ¹ ² Любкер Ф. Ovidius (рус.) // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга, Ф. Гельбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гельбке, Л. А. Георгиевский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 964—967.
↑ ¹ ² Модестов В. Овидий (рус.) // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1897. — Т. XXIа. — С. 661—664.
↑ Archivio Storico Ricordi — 1808.

Irdkosketused

Ovidijan sädused Vikiaitas.

[_e505aa071b9af1e5-1] OVIDIO Nasone, Publio

[_11641c11b8cc4265-2] autori vari OVIDIO Nasone, Publio // Enciclopedia Treccani (итал.) — Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1929.

[_57b0c563b335b02b-3] ¹ ² Любкер Ф. Ovidius (рус.) // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга, Ф. Гельбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гельбке, Л. А. Георгиевский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 964—967.

[_92051c19a096535c-4] ¹ ² Модестов В. Овидий (рус.) // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1897. — Т. XXIа. — С. 661—664.

[_4551669e14707b38-5] Archivio Storico Ricordi — 1808.

[1]

[2]

[5]

[3]

[4]